Leto u Grčkoj.rs

sve potrebne informacije na jednom mestu

Vi ste ovde: O Grčkoj Istorija Grčke

Istorija Grčke

historyIstorijski počeci Grčke sežu u najdalju prošlost, praistoriju, kada je tokom bronzanog doba (2800. – 1100. g.p.n.e) jedan pretežno miroljubiv narod

naselio oblast Egeja i potpuno ga oživeo, napravivši od Krita i ostatka Kikladskih ostrva velike kulturne centre.

Arheološki ostaci svedoče o naprednoj civilizaciji, koja se osim trgovine, bavila i iskorišćavanjem prirodnih resursa (minerala i metala), ali i umetnošću. Ova Minojska civilizacija (tako nazvana po kritskom kralju Minosu, sinu Zevsa i Evrope) podeljena je na Kikladsku, Mikensku i Trojansku civilizaciju, o čijoj se umetnosti najmanje zna.

U 6. i 7. veku p.n.e. Jonci su, potisnuti od strane Doraca, zauzeli Peloponez i time napravili prvi veliki korak u stvaranju polisa, tj. gradova - država. Tada se kao glavni centar nauke, filozofije i kulture pominje Milet.
dat_gallery_image_2-465. vek p.n.e. je jedan od najvažnijih i najuvaženijih perioda u grčkoj istoriji, koji je usko povezan sa vladavinom Perikla (461. – 429. g.p.n.e), gde je, osim ubrzanog napretka kulture življenja, demokratije i politike, cvetala i arhitektura i vajarstvo.
Čuveni Peloponeski rat (431. – 406. g.p.n.e) je zadao Atini značajne udarce, dokrajčene velikom epidemijom nakon Periklove smrti 426 g.p.n.e.
4. vek p.n.e. je vek suočenja sa Makedonijom i Aleksandrom Velikim, tačnije, helenističko doba u umetnosti nazvano “barokom antičkog sveta “, koje je trajalo sve do rimskog osvajanja Grčke.

Novi preokret u vlasti - Rim je većinu svoje baštine zasnovao na grčkim uzorima, ali i u samoj Grčkoj su prvi put išli u javna kupatila i hodali viaduktima, a  pronađeno je i  rešenje za odvod vode - akvadukt. Ova simbioza je možda više i odgovarala Grčkoj, jer je uspela da zadrži svoj zasluženi presto i u nauci, umetnosti i filozofiji.
Nastavivši svojim putem, čvrsto zauzimajuči stav da bez slobode nema života, ova naizgled potlačena zemlja, i nakon podele Zapadnog rimskog carstva 476.g, uspela je da živi punim plućima govoreći grčki, a ne latinski, koji je prethodno bio zvanični jezik.

greece_crete_chania_historyPosle pada Konstantinopolja 1453. , Grčka je potpasla pod tursku komandu, i time stvorila nov period grčke istorije koje se i sami Grci nerado sećaju, jer su bili bez zvanične slobode, njima toliko drage, čitavih 400 godina.
No, pokreti za nezavisnost su izvojevali svoje, i počeli rat za nezavisnost 1821. godine, koji je trajao sve do 1834.
Nakon odbacivanja ropstva, borbena Grčka je hrabro koračala, vođena strategijom pripajanja svih teritorija gde prebiva grčki narod. Zvanično, u tom dugotrajnom poduhvatu, uspeva pripajanjem ostrva Dodekani, nakon 2. sv. rata.
Kasnije, odlučna u suprotstavljanju pred naletom fašizma, ipak nija odolela nacističkoj okupaciji, ali, već tradicionalno, glavnu ulogu je odigrao grčki pokret otpora.
Konačno, nakon 2. sv. rata, izbio je i građanski rat između dva sukobljena antifašistička pokreta levičarske i desničarske političke organizacije, gde je 1949. pobedio zapadnjački orijentisani blok.
Nakon uvođenja narodnog govornog jezika kao službenog (dimotiki), konačno su se smirile rasprave, i čitave generacije su odahnule nakon hvatanja u koštac sa starogrčkim (katarevusom). No, ova prekretnica u reformi jezika, stvorila je i nove probleme u pogledu literature, koja je do tad  u čak 90% slučajeva napisana na starogrčkom jeziku.

grflag1981. Grčka je ušla i zvanično u evropsku zajednicu kao njena deseta članica. Izjave tadašnjih političkih zvaničnika govorile su o konačnom vraćanju duga prema tri milenijuma starom grčkom nasleđu.
Sada se Grčka suočava sa novim izazovima, prevashodno u smislu shvatanja sopstvene istorije. Do sad se na klasični period gledalo sa ogromnim poštovanjem, na vizanzijski sa isto tolikom količinom prezira, a na 4 veka dugu turkokratiju se gledalo kao na period koji nije vredan pominjanja. Međutim, ono što je Grčka morala da prizna, jeste da je ovaj period bio ključan u razvoj države i danas. Za sve vreme turske okupacije, država je bila izolovana od svih tadašnjih dešavanja u Evropi i perioda koji su bili najproduktivniji – renesansa, reformacija, naučna revolucija, prosvetiteljstvo. Ovu isključenost Grčke pojačao je i konzervatizam hijerarhije pravoslavne crkve, koja je u 18. veku i dalje tražila načine da opovrge Galileova i Kopernikova otkrića. Istorijski incidenti između dva suseda, Grčke i Turske, nastavili su se i 1987. godine, kada dolazi do značajnog incidenta na Egeju koji je bio na rubu oružanog sukoba, no evropske uticajne članice to nisu dozvolile zalažući se za međusobne sporazume, dajući Grčkoj zauzvrat veliku podršku, što se vidi i u stalnom ekonomskom rastu od 1990 do 2007.

2UECD00ZNo, novija istorija Grčke govori o njenom prevelikom zaduživanju. Taj problem je izazvao stagnaciju na koju Grci godinama nisu navikli. U strategiji vlade stoje velike reforme i fisklana zaoštravanja, pa se štrajkovi šire Grčkom od 2009. do danas. Veliki dugovi prate u stopu sve poduhvate Grčke, kao i sopstveni deficit koji vodi do oštrih mera štednje. Uvođenje novih pravila značajno izaziva bes u građanima, iako je činjenica da ako potpuna reforma finansijskog plana ne zaživi, stopa nezaposlenosti će sve više rasti, a životni standard biće u opadanju.
Naravno, turizam je jedna od retkih grana privrede u kojoj grci vide nadu, ali ne i potpuni spas. Iako su stručnjaci prognozirali da će turisti zaobilaziti Grčku radi novonastale situacije, istraživanja su pokazala da je Grčka i tokom 2009. i 2010. godine uživala veliku podršku stranaca, a naročito srpskih turista, kojih je, po nekim procenama, samo u 2010. godini bilo preko 500.000.